Pazar, Ekim 30, 2005

Tatlı Rüyalar

Küçüktüm ufacıktım sanmıyorum ki ortaokulda olayım, maksimum 5. sınıftayım ve tuzla-maltepe tren yolculuklarında kitap okurdum. Kitap demeyeyim sadece Gani Müjde'nin Peynir Gemisi'ni okuyordum. Gülmekten karnıma ağrılar girerdi. Tekrar tekrar gülerdim. Filhakika Kız Yurdu'nu defalarca okuyup 'orospu' kelimesinin geçtiği yerlerde basardım kahkahayı (Kemal Sunal'ın 'eşşoolueşşek'inden kalan bir alışkanlık olsa gerek) Neyse sonra büyüdüm ve o kitabı her okuduğumda tekrar tekrar güldüm. (bu sefer sadece kız yurduna gülmüyordum tabi:o) Sonra Aziz Nesin'in 'Tek Yol' kitabı çıktı karşıma. Bu sefer maltepe-üsküdar hattındaydım. Otobüste milletin bana deli gözüyle bakmasına aldırmadan geçen süper 3 günüm oldu. Son bi kaç senedir ise beni oldukça güldüren bir çok kitap okudum ama bugün okuduğum kitap gözümden yaş getirdi. Tabi artık eşşek kadar adam olduğumda kitabı okumayı sürdüremedim. Düşünsenize sakallı bir herifin belediye otobüsünde sürekli kahkahalar attığını. Çok iğrenç bir görüntü. Ben de efendi gibi kapadım kitabı, koydum çantama. Ama bu sefer de okuduklarımı hatırlayıp gülüyordum. Durumum daha da kötü olmuştu çünkü artık önümde kitap yoktu ve kendi kendime gülüyordum. Tabi buna da şükür. Deli deyip geçtiler yoksa otobüsteki insanlara güldüğümü de düşünebilirlerdi. Neyse efendim. Okuduğum kitap Tatlı Rüyalar'dı ve yazarı da Alper Canıgüz. Sadece 3000 basmış bir kitap. Gözden kaçmış. Kaçırmayın ve kaçırmayın...

1 yorum:

Adsız dedi ki...

Kitaptan bir alıntı istiyorum:)